Tijd tot de start van Roparun 2022

De Roparun vindt plaats in het pinksterweekend, 4-6 juni 2022

0 dagen
0 uur
0 minuten
0 seconden

Roparun 2022 statistieken

173 Teams
27 Doelen
€42.921,53 Roparun 2022 opbrengsten

‘NIEMAND HAD ME TIJDENS MIJN ZIEKTE BETER KUNNEN STEUNEN DAN MIJN MAN JOS.’

01-09-2021 om 15:18 uur

Na een heerlijke zomervakantie met haar man Jos en hun drie kleine kinderen ontdekte Marlies (39) een knobbeltje in haar borst. Ze bleek borstkanker te hebben. Naar de kinderen toe zijn Marlies en Jos van het begin af aan open en eerlijk geweest. ‘We hebben de jongens op de bank gezet en ik ben voor ze op de salontafel gaan zitten. Ik zei: ‘Jongens, ik heb heel slecht nieuws. Mama’s borst is ziek, er zit borstkanker in.’’

‘‘Oh nee,’ zei Jurre meteen, ‘ga je nu dood?’ De kinderen begonnen te huilen en wij natuurlijk ook. We hebben ze vastgehouden, getroost en geprobeerd alle vragen zo eerlijk mogelijk te beantwoorden. Dat was ontzettend moeilijk, maar gelukkig hadden de doktoren gezegd dat ze gingen voor een volledig herstel; dat gaf houvast.’

Een bak met liefde

‘Het verdriet van mijn gezin en de mensen om ons heen was voor mij één van de moeilijkste onderdelen van ziek zijn. Maar, in al dat verdriet voelde ik ook een enorme bak met liefde. Ouders, schoonouders, vrienden en buren waren er altijd als het nodig was en niemand had me beter kunnen steunen dan mijn man Jos. Hij deed alles wat nodig was op praktisch vlak en was er onvoorwaardelijk voor de jongens en mij. Als we ’s avonds televisiekeken, aaide hij liefdevol over mijn kale hoofd. Hij heeft me in die periode echt in mijn hart geraakt.

Daarnaast heb ik veel steun gehaald uit mijn blog, waar ik heel open en eerlijk schrijf over mijn ziekte. Als ik bijvoorbeeld aangaf dat ik het even moeilijk had, ging daarna vaak meteen de telefoon: ik kom eraan, ik kom je even helpen! Niet alleen ik ben ziek geweest, mijn hele gezin en onze hele kring er omheen is ziek geweest.’

Stilstaan bij wat je overkomt

‘Soms moest ik ook even alleen zijn. Ik ben een optimist, wuif moeilijke dingen graag weg met: ach, het had allemaal nog veel erger gekund. Maar natuurlijk was ik ook vaak bang en had ik veel verdriet. Ik heb bewust de tijd genomen om ook daarbij stil te staan, vaak tijdens de ochtend voor de chemo. Dan deed ik heel hard de muziek aan en zong ik mee, of zat ik gewoon even rustig op de bank zonder iets te doen. Ik denk echt dat je je soms moet terugtrekken en moet voelen wat je allemaal overkomt.’

Droomdag

‘Toen alle behandelingen erop zaten, waren er geen kankercellen meer te zien in mijn lichaam. Dat was fantastisch, maar een chemotherapie ebt na. Ik was ontzettend snel vermoeid, kon me slecht concentreren. Dat is nu, een jaar later, nog steeds zo. Gelukkig kregen we vlak na mijn behandelingen een Droomdag cadeau van Stichting Droomdag, een van de goede doelen die wordt gesteund door Stichting Roparun.

We mochten met het gezin een paar dagen verblijven op vakantiepark de Eemhof en zijn daar ontzettend in de watten gelegd. We zijn onthaald met patatjes en een heel boodschappenpakket, we hebben een kookworkshop gedaan, we hebben in een brandweerauto gezeten en we hebben heerlijk gegourmet met z’n allen. Dat er een zwembad was, was voor de jongens natuurlijk geweldig. Alles was tot in het kleinste detail geregeld en doordacht.’

Zorgen loslaten

‘Wat de Droomdag voor ons zo bijzonder maakte, was dat we het echt als gezin mochten beleven. We konden een paar dagen heerlijk genieten van elkaar en alle zorgen van het jaar ervoor even loslaten. Ook voor Jos was dat heel belangrijk, want hij heeft zoveel moeten opvangen.’

Waardevolle levenslessen

‘Na mijn ziekte zei Jos tegen mij: ‘Ik hoop niet dat je dit verkeerd opvat, maar ondanks alle heftigheid had ik deze periode niet willen missen.’ Ik begrijp wat hij daarmee bedoelt, want het heeft ons ook mooie dingen opgeleverd. Onze drie jongens hebben meegemaakt hoe geweldig hun vader mij én hen heeft gesteund, hoe hij moeilijke gesprekken nooit uit de weg is gegaan. Als ze later net zo’n partner of vader worden als Jos dat is, dan hebben we ze denk ik iets heel waardevols meegegeven.’

© 2021 Stichting Roparun | Alle rechten voorbehouden