Tijd tot de start van Roparun 2021

De Roparun vindt plaats in het weekend van 2-3 oktober

0 dagen
0 uur
0 minuten
0 seconden

Roparun 2021 statistieken

186 Teams
54 Doelen
€820.102,73 Roparun 2021 opbrengsten

NELLI COOMAN: ROPARUN IS HET “GOEDE VIRUS”

07-04-2021 om 13:56 uur

Nelli Cooman loste in 1996 het startschot voor de Roparun en ging nooit meer weg. Dit jaar is zij vijfentwintig jaar met hart en ziel aan Roparun verbonden. Als ambassadeur van het eerste uur steunt zij teams, bezoekt doelen en is in het pinksterweekend fanatiek supporter bij start en finish.

Foto header: Marco de Swart

“Wat ik afgelopen Pinksterweekend heb gedaan? Dat weekend is voor mij altijd Roparun, ook dit jaar al ging die niet door. Ik heb de Roparun dit jaar in gedachten beleefd. Elk moment vanaf de vrijdag. Nu zijn we hier, nu begint de barbecue, zo naar de start… ik ben zelfs niet naar de kerk geweest dat weekend.”

Meedoen geen optie
De combinatie Nelli Cooman en Roparun had zomaar niet tot stand kunnen komen, want de eerste keer dat Roparun haar benaderde, was het antwoord “nee”. “Dat was in 1994. Ik zat toen net in de voorbereiding voor de Europese kampioenschappen en dat paste echt niet. Een jaar later heb ik wel “ja” gezegd om het startschot te lossen. Ik had me er meer in verdiept en dacht “wat een evenement!”, mensen die zich inzetten voor andere mensen, met zijn allen. Dat het de langste estafetteloop ter wereld is, was natuurlijk mooi, maar mij ging het om het sociale en het maatschappelijke. Want met lange afstanden lopen heb ik nooit wat gehad”. “Tweehonderd meter” is het schaterende antwoord op de vraag naar haar verste wedstrijdafstand. “Eén keer heb ik meegedaan aan een sponsorloop, waarbij je een uur lang op de baan liep. Maar met alle liefde die ik voor de Roparun voel, je gaat mij er niet als loper zien.”

“Oparun”
Een officiële benoeming tot ambassadeur van Roparun is er nooit geweest. “Na dat startschot in 1996 ben ik gewoon nooit meer weggegaan, ik hoorde er vanaf dat moment bij, punt. Ik heb maar één editie gemist, toen Roparun samenviel met de Nelli Cooman Games. Dat leverde nog gedoe op met mijn dochter, want die wilde persé naar de “oparun.”

Tranen
“Een van de ontmoetingen die me nog scherp bij staat, is met mijnheer De Man uit Puttershoek. Hij hoort bij de Hoeksche Waard Runners, een team dat vaker de hoogste opbrengst heeft gehad. Het was de laatste keer dat zijn vrouw er nog bij was. We waren in tranen. Het jaar erna was ze er niet meer. Maar alle ontmoetingen op de finish vind ik fantastisch. De mensen die je bij de start hebt gezien of onderweg, die over de streep komen. Dat is kicken en ik ben dan zo blij dat we allemaal weer goed thuis zijn gekomen. Daar voel je echt goed dat we het sámen doen. Dat is echt wow voor mij.”

Verandering
“In de afgelopen vijfentwintig jaar is Roparun bekender geworden. We zijn nog steeds wat bescheiden, maar we zijn zeker bekender geworden. Natuurlijk zijn er veel dingen anders nu. Dat startschot in 1996 was op de Mullerpier. Voor het jaar erna had ik trouwens Erica Terpstra gestrikt. We zijn gaan starten in Parijs en later ook in Duitsland. Allemaal vernieuwingen en voor komend jaar moeten we maar afwachten wat er kan. Roparun kan best een hoop veranderingen hebben, als er maar één ding overeind blijft en dat zijn teams, teams, teams, teams en teams. Pas als de teams er niet meer zijn, is er geen Roparun meer. Voor de rest maakt het niet uit of we hier in Nieuwerkerk starten of in Limburg. Natuurlijk zijn zeker Parijs en ook Bremen onderdeel van ons evenement, maar de kern zijn echt de teams. En de vrijwilligers natuurlijk, die zijn top. Wanneer die er niet meer zijn, kun je de Roparun ook wel vergeten.”

“Ik kom ook bij veel doelen binnen, onlangs nog bij het hospice in Zierikzee waar een koppelbed naar toe ging. Inloophuis De Boei in Rotterdam Zuid was het eerste doel waar ik binnen kwam en dat blijft dan toch wel een van mijn “lievelingen”. Inmiddels heb ik er heel veel gezien.

“Of ik er over tien jaar nog steeds bij ben? Als Roparun me over tien jaar nog wil en ik nog iets kan bijdragen, dan bij ik er bij hoor. Er komt vast ook een jongere generatie, maar wat mij betreft is het tot de dood ons scheidt tussen mij en onze Roparun.”

Blijf volhouden
“Natuurlijk baalde ik als een stekker dat we dit jaar moesten overslaan. Aan de teams wil ik meegeven ‘blijf volhouden. Blijf trainen en investeer in het team, want er komt een moment dat we weer van start kunnen. Niet opgeven dus, want daarmee helpen we anderen zéker niet. Roparun is het “goede virus.”

© 2021 Stichting Roparun | Alle rechten voorbehouden